Muzikale buitelingen genot voor oor en oog

Recensie winterconcertRecensie Noordhollands Dagblad 16 januari 2012 door dhr. Wim Meilof. Winterconcert Hoornse Brassband o.l.v. Erwin ter Bogt. Bijgewoond op zaterdag 14 januari in cultureel centrum de Huesmolen te Hoorn.

De repertoirekeuze van deze avond lag enerzijds op de luisteraar in deze sombere dagen even een hart onder de riem te steken, maar de tweede reden was vooral te laten horen wat een brassband voor fraaie muziek kan spelen.

Dat genoemde doelen door de plotselinge ziekte van de eerste kornettist bijna in het water vielen, werd voorkomen door de perfect spelende vervangster Mireille, (red: Mariëlle Streun) die het concert redde en daarvoor uitbundig in het zonnetje werd gezet.

'Mountain Views' van Moren, 'Landscape and Journey' van Fernie en een vijftal deeltjes uit suites van Grieg, alle verlucht met dia's boven het orkest geprojecteerd, brachten de luisteraars op vakantiegedachten. Fluisterzachte kabbelende beekjes, maar ook donderend onweer en bliksem tussen de bergen, lange onbegaanbare paden en onbeklimbare rotsen, het muzikaal vertolken vergde veel van de embouchure, de lange adem en de vingervlugheid van de blazers. De top van de Alpen werd in de laatste tel benadrukt door een extra drieklank op het slotakkoord te stapelen, verrassend mooi in de compositie.

'O Magnum Mysterium' over de geboorte van het Jezuskind, werd onroerend fraai ten gehore gebracht. Opnieuw zeer lange noten, en integraal bijna teer gespeeld. De brassband verdiende en oogstte dan ook veel waardering.

Na de pauze zelfde hoog niveau, maar iets luchtiger van klank. In 'Harlequin' van Philip Spark soleerde Petra Molag op euphonium en deed haar instrument alle eer aan (euphonos is in het Grieks 'mooi klinkend'). Veel moeilijke trillers en versieringen, zeer snelle figuren en tegendraads aan de begeleiding over meerdere octaven virtuoos uitgevoerde toonladders, het was een genot voor oor en oog alle muzikale buitelingen van de harlekijn te volgen. De slotnoot soupeerde weliswaar het laatste restje lucht uit de longen, maar het resultaat was meer dan de moeite waard. Na een paar maal diep ademhalen waren de soliste, maar ook dirigent en orkest zichtbaar blij met een langdurig applaus dat zelfs tweemaal werd herhaald. 

Een arrangement van muziek uit de derde film van Harry Potter bracht vele grappige geluidseffecten in de percussie en bij de blazers. Met 'Sahara' werd dit leuke en bijzonder goed gespeelde concert besloten, bij publiek en bij musici een groot gevoel van muzikale voldoening achterlatend.